Omschrijving
Het Aquincum Museum staat op de plaats van Aquincum, de Romeinse stad die aan Boedapest voorafging, in de wijk Óbuda. Het is een archeologisch park met een museum, en de beste plek in de hoofdstad om te zien hoe het dagelijks leven eruitzag in een Romeinse stad aan de Donau.
Aquincum groeide rond een legioenfort, werd in het begin van de 2e eeuw de hoofdstad van de provincie Pannonia Inferior en had aan het eind ervan ten minste 30.000 inwoners. De ruïnetuin toont ongeveer een kwart van de burgerlijke stad.
Loop over de geplaveide straten en je passeert een forum, openbare baden, vloerverwarming en riolen. Het museum heeft een binnendeel met vondsten van de site en een reconstructie van het watersysteem, en een buitendeel tussen de ruïnes. Het was het eerste museum dat de stad oprichtte.
De ruïnetuin is een van de grootste Romeinse archeologische parken van Hongarije. Naast openbare gebouwen toont hij veel particuliere huizen, met geplaveide straten en de geconserveerde funderingsmuren van woningen en winkels.
Mis niet de grafstenen en sarcofagen in het lapidarium, het mithraeum en zijn vondsten, en het gereconstrueerde huis van een Romeinse schilder. Vlakbij tonen de ruïnes van een aquaduct met drie niveaus en twee amfitheaters, een civiel en een militair, hoe groot de stad was.
Een Romeinse muzikant schreef op het graf van zijn vrouw Aelia Sabina, die op 25-jarige leeftijd in Aquincum stierf: "Ze was een koningin onder de waterorgelspelers." In 1931 vonden archeologen hier de resten van een echt waterorgel.
Men gelooft dat Marcus Aurelius hier een deel van zijn Meditaties schreef. De eerste ruïnes doken in 1778 op in een wijngaard, en in 1820 noemde een bezoekend lid van de Habsburgse familie ze "het Hongaarse Pompeji". Het museum ging open in 1894.
In de Tweede Wereldoorlog troffen bommen het museumgebouw, en de ruïnes kregen twaalf treffers te verduren; de vaste tentoonstelling ging in 1948 weer open. In 1973 waren zestien gebouwen van de site gereconstrueerd.
Aquincum groeide rond een legioenfort, werd in het begin van de 2e eeuw de hoofdstad van de provincie Pannonia Inferior en had aan het eind ervan ten minste 30.000 inwoners. De ruïnetuin toont ongeveer een kwart van de burgerlijke stad.
Loop over de geplaveide straten en je passeert een forum, openbare baden, vloerverwarming en riolen. Het museum heeft een binnendeel met vondsten van de site en een reconstructie van het watersysteem, en een buitendeel tussen de ruïnes. Het was het eerste museum dat de stad oprichtte.
De ruïnetuin is een van de grootste Romeinse archeologische parken van Hongarije. Naast openbare gebouwen toont hij veel particuliere huizen, met geplaveide straten en de geconserveerde funderingsmuren van woningen en winkels.
Mis niet de grafstenen en sarcofagen in het lapidarium, het mithraeum en zijn vondsten, en het gereconstrueerde huis van een Romeinse schilder. Vlakbij tonen de ruïnes van een aquaduct met drie niveaus en twee amfitheaters, een civiel en een militair, hoe groot de stad was.
Een Romeinse muzikant schreef op het graf van zijn vrouw Aelia Sabina, die op 25-jarige leeftijd in Aquincum stierf: "Ze was een koningin onder de waterorgelspelers." In 1931 vonden archeologen hier de resten van een echt waterorgel.
Men gelooft dat Marcus Aurelius hier een deel van zijn Meditaties schreef. De eerste ruïnes doken in 1778 op in een wijngaard, en in 1820 noemde een bezoekend lid van de Habsburgse familie ze "het Hongaarse Pompeji". Het museum ging open in 1894.
In de Tweede Wereldoorlog troffen bommen het museumgebouw, en de ruïnes kregen twaalf treffers te verduren; de vaste tentoonstelling ging in 1948 weer open. In 1973 waren zestien gebouwen van de site gereconstrueerd.