Omschrijving
Memento Park (Szoborpark) is een openluchtmuseum aan de zuidrand van Boedapest, waar de standbeelden en plaquettes uit de communistische tijd van Hongarije (1949–1989) terechtkwamen. Lenin, Marx en Engels delen de gazons met Hongaarse communistische leiders en reusachtige soldaten.
Het bevat 42 monumenten die na de val van het communisme uit het straatbeeld van de stad zijn verwijderd. Het beeldenpark is aangelegd als zes ovale secties en is genoemd naar een gedicht van Gyula Illyés, "Een zin over tirannie". Samen gezien lijken de monumenten minder op macht en meer op theater.
Mis niet Stalins laarzen. In 1956 haalde de menigte de acht meter hoge Stalin in het centrum van Boedapest omver, waarbij alleen zijn laarzen op de tribune overbleven. Een levensgrote nabootsing van die tribune, laarzen inbegrepen, staat in het park.
Zelfs de grote ingang is een decor, een gevel van 12 meter die van achteren wordt ondersteund. Ernaast heeft het Getuigenplein een tentoonstelling van foto's over de revolutie van 1956 en de veranderingen van 1989–1990, en een bioscoop in barakstijl met een documentaire over de methoden van de geheime politie. De bijschriften zijn in het Engels en Hongaars.
Nog een stuk kwam hier in 1992: het standbeeld van een Sovjetsoldaat dat aan de voet van het Vrijheidsbeeld op de Gellértberg stond.
Het park ligt in Budatétény, aan de zuidrand van de stad, en de standbeelden staan in de open lucht.
In plaats van de monumenten te vernietigen koos de stad ervoor ze bij elkaar te houden. Architect Ákos Eleőd won de prijsvraag in 1991, en het park ging open op 29 juni 1993, de tweede verjaardag van het vertrek van de laatste Sovjettroepen.
"Dit park gaat over dictatuur," zei Eleőd, "en tegelijkertijd, omdat erover gepraat, het beschreven en gebouwd kan worden, gaat dit park over democratie."
Inwoners gaven sommige beelden bijnamen: het monument voor de Hongaarse vrijwilligers van de Spaanse Burgeroorlog, met een vuist die naar het oor wordt gebracht, heet "de mobieltjesgebruikers".
Het bevat 42 monumenten die na de val van het communisme uit het straatbeeld van de stad zijn verwijderd. Het beeldenpark is aangelegd als zes ovale secties en is genoemd naar een gedicht van Gyula Illyés, "Een zin over tirannie". Samen gezien lijken de monumenten minder op macht en meer op theater.
Mis niet Stalins laarzen. In 1956 haalde de menigte de acht meter hoge Stalin in het centrum van Boedapest omver, waarbij alleen zijn laarzen op de tribune overbleven. Een levensgrote nabootsing van die tribune, laarzen inbegrepen, staat in het park.
Zelfs de grote ingang is een decor, een gevel van 12 meter die van achteren wordt ondersteund. Ernaast heeft het Getuigenplein een tentoonstelling van foto's over de revolutie van 1956 en de veranderingen van 1989–1990, en een bioscoop in barakstijl met een documentaire over de methoden van de geheime politie. De bijschriften zijn in het Engels en Hongaars.
Nog een stuk kwam hier in 1992: het standbeeld van een Sovjetsoldaat dat aan de voet van het Vrijheidsbeeld op de Gellértberg stond.
Het park ligt in Budatétény, aan de zuidrand van de stad, en de standbeelden staan in de open lucht.
In plaats van de monumenten te vernietigen koos de stad ervoor ze bij elkaar te houden. Architect Ákos Eleőd won de prijsvraag in 1991, en het park ging open op 29 juni 1993, de tweede verjaardag van het vertrek van de laatste Sovjettroepen.
"Dit park gaat over dictatuur," zei Eleőd, "en tegelijkertijd, omdat erover gepraat, het beschreven en gebouwd kan worden, gaat dit park over democratie."
Inwoners gaven sommige beelden bijnamen: het monument voor de Hongaarse vrijwilligers van de Spaanse Burgeroorlog, met een vuist die naar het oor wordt gebracht, heet "de mobieltjesgebruikers".