Omschrijving
Váci utca is de voetgangersstraat die door het hart van de Binnenstad van Boedapest loopt, van het Vörösmartyplein naar het zuiden tot aan de Centrale Markthal. Het is misschien de beroemdste straat van de hoofdstad, met restaurants, cafés, souvenirwinkels en internationale ketens. Toeristisch centrum, maar één keer wandelen waard.
De naam komt van de stad Vác, ten noorden van hier. De straat eindigde ooit bij een stadspoort, en de omtrekken van de Vácpoort en de Belgradopoort, één aan elk uiteinde, zijn in het plaveisel aangegeven. Tot 1899 hadden de delen verschillende namen.
In 1964 werd het de eerste voetgangersstraat van de binnenstad; het zuidelijke deel volgde in 1996. De noordelijke helft, richting het Vörösmartyplein, is de drukke: met ketens als Zara en H&M, souvenirwinkels, caféterrassen, een theater en een kleine galerie, en de Hermesfontein uit 1983.
De mooiste dingen zijn boven straatniveau. Op nummer 11 staat het Thonethuis van Ödön Lechner, gebouwd tussen 1888 en 1890 en bekleed met Zsolnay-keramische tegels. Op nummer 9 heeft bloemenwinkel Philantia uit 1909 het art-nouveauinterieur behouden, en de rustigere zuidelijke helft heeft veel van haar 19e-eeuwse gezicht bewaard.
Het zuidelijke deel, richting de Donau, is rustiger en heeft nog veel neoklassieke en eclectische huizen, plus de barokke Sint-Michielskerk, in de 18e eeuw gebouwd door de dominicanen.
Een elfjarige Franz Liszt gaf in 1823 een concert in deze straat, in de balzaal van een herberg genaamd de Zeven Keurvorsten, op nummer 9. In 1829 opende Antal Alter hier een winkel die uitgroeide tot een bekend bedrijf.
Een waarschuwing: de straat staat bekend om bars die toeristen oplichten. Een vriendelijk stel vreemden vraagt je de weg naar een bar, zegt dat een van hen jarig is en nodigt je binnen uit; de drankjes kosten een fortuin. Sla beleefd af en geniet van de straat zelf.
De naam komt van de stad Vác, ten noorden van hier. De straat eindigde ooit bij een stadspoort, en de omtrekken van de Vácpoort en de Belgradopoort, één aan elk uiteinde, zijn in het plaveisel aangegeven. Tot 1899 hadden de delen verschillende namen.
In 1964 werd het de eerste voetgangersstraat van de binnenstad; het zuidelijke deel volgde in 1996. De noordelijke helft, richting het Vörösmartyplein, is de drukke: met ketens als Zara en H&M, souvenirwinkels, caféterrassen, een theater en een kleine galerie, en de Hermesfontein uit 1983.
De mooiste dingen zijn boven straatniveau. Op nummer 11 staat het Thonethuis van Ödön Lechner, gebouwd tussen 1888 en 1890 en bekleed met Zsolnay-keramische tegels. Op nummer 9 heeft bloemenwinkel Philantia uit 1909 het art-nouveauinterieur behouden, en de rustigere zuidelijke helft heeft veel van haar 19e-eeuwse gezicht bewaard.
Het zuidelijke deel, richting de Donau, is rustiger en heeft nog veel neoklassieke en eclectische huizen, plus de barokke Sint-Michielskerk, in de 18e eeuw gebouwd door de dominicanen.
Een elfjarige Franz Liszt gaf in 1823 een concert in deze straat, in de balzaal van een herberg genaamd de Zeven Keurvorsten, op nummer 9. In 1829 opende Antal Alter hier een winkel die uitgroeide tot een bekend bedrijf.
Een waarschuwing: de straat staat bekend om bars die toeristen oplichten. Een vriendelijk stel vreemden vraagt je de weg naar een bar, zegt dat een van hen jarig is en nodigt je binnen uit; de drankjes kosten een fortuin. Sla beleefd af en geniet van de straat zelf.